Petra Veldhuizen: ‘Afspraken perfect nagekomen’

Of ze veel enthousiaste reacties krijgt? “Zeker! Bijvoorbeeld op het kamertje van mijn dochtertje van anderhalf, dat zó vrolijk is geworden met een behang met bloemen en ruiten.” Petra Veldhuizen en haar vriend lieten hun nieuwbouwhuis in Noordwijkerhout door Van Kesteren & zonen behangen en sausen. Hét klapstuk is een grote tulp van fotobehang in de ouderslaapkamer, waar vijf behangbanen samen een fuchsiaroze bloem vormen met een felgroene steel en een zwarte achtergrond. Veldhuizen krijgt er aan de lopende band complimenten over. “Mensen hebben nog nooit zoiets gezien. Het is ook echt anders dan anders. Toen ik het behangboekje doorbladerde, wist ik meteen: dat is hem.” Het overgrote deel van de wanden kreeg glasvezelbehang en een sauslaag. “Eigenlijk wilden we de boel laten stuken, maar bij Van Kesteren adviseerden ze ons om dat niet te doen. In een nieuwbouwhuis heb je namelijk een grotere kans op scheuren en dan is glasvezelbehang beter.” Achteraf is ze er blij mee. “Het is superstrak, je ziet echt geen enkel naadje.”

Juiste tint

Ook op andere gebieden liet Veldhuizen zich graag bij de hand nemen. Zoals bij het afstemmen van de kleuren van de wanden (‘ze hebben nauwkeurig gezocht naar de juiste tint grijs bij het granieten aanrechtblad in de keuken’) en het uitkiezen van het behang in de slaapkamer. “Ik dacht: laten we rondom die tulp maar witte wanden nemen. Lekker neutraal. Maar volgens Emmy van Noort was dat zonde, omdat de tulp dan juist minder goed zou uitkomen. Uiteindelijk hebben we gekozen voor gestreept behang in verschillende soorten zwart. En dat staat fantastisch. Grappig, want daar zou ik zelf nou nooit opgekomen zijn. Dan merk je toch dat vakmensen er kijk op hebben, hè.” De werkzaamheden verliepen gestroomlijnd, zegt ze. “We moesten in korte tijd over, omdat ons oude huis al was verkocht. Een strakke planning dus, maar Van Kesteren hield zich perfect aan de afspraken. Ze zijn zelfs voor de verhuizing nog een keer teruggekomen, toen we ontdekten dat we de wanden in het toilet vergeten waren.”